PERSON LONGING FOR HUMAN
Een dansperformance over het verlangen naar een alles verzengende eenwording.
Verlangen is de motor in Charles Pas’ beeldende dansperformance Person Longing For Human, een pleidooi voor het ongepantserd benaderen van de onstuimige liefde en het leven. Drie performers jagen de begeerte na in al haar verschillende vormen. Dromend van complete samensmelting en zelfbehoud onderzoeken zij de rijkdom van liefde. Ze gaan los in een lustige choreografie op zoek naar waar zowel pijn als geluk tegelijk voelbaar zijn.
Waarom zou je het gevecht aangaan, als je op voorhand weet dat je gebroken achterblijft?
PERSON LONGING FOR HUMAN
A performance about desire, the craving for an all-consuming unification in which you are equally left heartbroken.
Desire is the driving force in Charles Pas’ visual dance performance Person Longing For Human. Three performers pursue lust in all its various forms. Dreaming of complete fusion and self-preservation, they explore the richness of love.
In a vigorous choreography, the body is continuously possessed by Eros. A quest where both pain and happiness are felt simultaneously.
The battlefield of Person Longing for Human finds a plea for the unarmored approach to tempestuous love and life. Why go into a battle when you know in advance that you will be left broken?
RECENSIES
“Een even fascinerend als ontroerend schouwspel, waarvan iedere wending verrast. In de act herken je de twijfelende verliefdheid, dan de lust, een vrijpartij, maar ook eenzaamheid. Je ziet die felpure lichamelijkheid, die mimespelers (Pas deed de mime-opleiding) eigen kan zijn, met lijven als de bron van actie en bewegingen die elektrisch geladen lijken. Zo botsten de performers in een huiveringwekkende krachttoer steeds weer op elkaar.”
“…Er wordt geworsteld en naar de keel gegrepen. De intensiteit zit vooral in de vleselijke reacties van de lichamen en niet zozeer de emotionele interpretatie van de handelingen, wat het geheel des te sterker en spannender maakt…’Person Longing for Human’, een zoetsterk staaltje werk waarmee Charles Pas bedwelmt en intoxiceert. Smaakt naar meer en mede.” –
“Soms gaat het hard tegen hard. Druipend van nectar – ga kijken, alleen al voor dit beeld – nemen de drie beurtelings een aanloop en rennen op de ander af. In steeds woestere worstelgrepen haken ze in elkaar. We horen de kletsende impact en hoe de lucht uit hun kelen wordt geslagen. We ruiken de honingzoete substantie die hun hele lijf bedekt. Alle zintuigen staan aan.”
OVER CHARLES PAS
Charles Pas (Antwerpen, 1998) combineert een brandende daadkracht met een gulzige leergierigheid, hij smijt zich letterlijk en figuurlijk op de scène, heeft daarbij lak aan genre en beweegt zich daardoor naadloos tussen alle disciplines heen. Charles mikt bovenal rechtstreeks naar het hart, met een urgentie die meteen tot in de tribune voelbaar is. De toeschouwer is onderdeel van een voelbaar broze, zintuiglijke waarneming, die alleen op dat moment bestaat.
Credits
- Regie
- :, Charles Pas
- Dramaturgie
- :, Wessel Padberg en Marta Lietti
- Regieassistentie
- :, Jelle Dens
- Performers
- :, Melyn Chow, Hidde Aans Verkade, Roshanak Morrowatian
- Gemaakt met
- :, Maria Ribas, Stanislas Bruynseels, Melyn Chow
- Compositie
- :, Rint Mennes
- Concept:
- Julia van Veen
- Light control:
- Martijn Huisman
- Sound control:
- Oscar Claus
- Producenten
- :, Stichting A Fully Coherent Plan en Feikes Huis
- Coproductie:
- ICK Amsterdam, Likeminds, Over het IJ Festival, Grand Theatre
- Foto campagnebeeld:
- Lonneke van der Palen
- Scènefotografie
- :, Niels Knelis Meijer
- Met dank aan:
- Kevin Pieterse, Josse Vessies, Tea Verschoor, Schippers&VanGucht
- Met steun van:
- Amsterdams Fonds voor de Kunst, Het Cultuurfonds, Nederlands Fonds voor de Podiumkunsten.